عبرت

عبرت در متون قدیم

hafezz — Fri, 30 Nov 2007 14:52:18 GMT

هان، اى دلِ عبرت بين، از ديده عبر كن،هان

ايوان مدائن را، آيينه عبرت دان

يك ره زِ لب دجله، منزل به مدائن كن

وز ديده دوم دجله بر خاك مدائن ران

خود دجله چنان گريد، صد دجله خون، گويى

گز گرمىِ خونابش، آتش چكد از مژگان

بينى كه لب دجله، چون كف به دهان آرد

گويى ز تَفِ آهش، لب، آبله زد چندان

از آتش حسرت بين، بريان جگر دجله!

خود آب شنيدستى، كاتش كُنَدش بريان

بر دجله گرى نونو، وز ديده زكاتش ده

گرچه لب دريا هست از دجله زكات اِستان

گر دجله درآميزد باد لب و سوز دل

نيمى شود افسرده، نيمى شود آتشدان

تا سلسله ايوان، بگسست مدائن را

در سلسله شد دجله، چون سلسله شد پيچان...

«خاقانی»

در كتاب مصباح الشريعه آمده است: «عبرت، از عبور كردن است و در مورد عبور نظرى و قلبى اطلاق شود. پس عبرت و اعتبار به معناى پندگرفتن و نتيجه اخذ كردن و به نظر معنوى، در نتايج امور قضايا و حوادث، نگاه كردن و از جريان صورى، به معنى عبور كردن است...».
پس، عبرت، عبور است؛ از حال به گذشته و يا حتى به آينده، به تذكر و هشدار و پند.
سيسرون، خطيب مشهور رومى گفته است: «بى‏خبر ماندن از آنچه پيش از تولد شما روى داده، به منزله هميشه كودك ماندن است؛ زيرا ارزش زندگى بشرى، بدون آنچه بر اثر گزارش تاريخ با زندگانى اجدادمان درهم بافته شده، چه مى‏تواند باشد؟». پس اگر آدمى به سرگذشت پيشينيان و به گذشته تاريخى خود و يا اقوام و ملل بى‏اعتنا باشد، گويى انسانى است تازه تولد يافته و بى‏تجربه كه البته به جايى نتواند رسيد.
خاقانى، شاعر نامدار فارسى، در بازگشت از سفر حج، به سال 569 قمرى، وقتى از راه دجله به شهر مدائن‏مى‏رود، قصيده‏اى گيرا و قوى در باب عبرت مى‏سرايد كه چند بيت از آن را در سرآغاز اين نوشتار خوانديم.
شروع اين قصيده بلند، با مطلعى پر ضربه و رسا آغاز مى‏شود كه:

هان اى دل عبرت بين، از ديده عِبَر كن، هان!

ايوان مدائن را، آيينه عبرت دان.

تكرار كلمه «هان» در مصرع اول و نيز كاربرد كلمات عبرت، عِبَر كن و آيينه عبرت، با آهنگى پر از تأكيد و هم‏نواختى، خواسته شاعر را در تأمل و تفكر و عبرت در بناى مدائن و سير خيال به گذشتگان، با ضربه‏اى گيرا آغاز مى‏كند. در تاريخ آمده است كه كاخ و ايوان مدائن از بناهاى مشهور و ماندگارى است كه عظمت و شكوهى حيرت‏انگيز، براى آدميان دارد. مساحت اين بنا120000 گز مربع و ارتفاعش بالغ بر 28 گز و تالارش به مساحت 1120 گز مربع است.
ديگر شاعران عجم و عرب نيز در هنگام بازديد و يا عبور از آن، انگشت حيرت به دهان گزيده و به توصيف آن نشسته‏اند.
كاخ و ايوان مدائن، روزگارى، سراى عظمت و جلال سلسله ساسانيان بوده و آنان به آن بسيار مى‏باليده‏اند و بر آن به جهانيان فخر مى‏فروخته‏اند. بنايى كه به تكبّر، سر به آسمان ساييده و به قول بُحترى (206 - 284ق)، شاعر عرب: «رفعت آن، چشم بينندگان را خسته و خيره مى‏كرد».
خاقانى در ابياتى ديگر از قول اين بنا - كه ديگر شكوه گذشته را ندارد - گويد:

گويد كه تو از خاكى، ما خاك توايم اكنون

گامى دو سه بر ما نِه، و اشكى دو سه هم بفشان

از نوحه جغد الحق، ماييم به دردسر

از ديده گلابى كن، دردسر ما بنشان

و اين سرانجام، از آن شكوه و فرّ و فخامت، آيا به‏جز عبرت و پند بينندگان، چيز ديگرى مى‏تواند در پى داشته باشد؟

وادامه دارد.........................

عرفان

hafezz — Thu, 04 Oct 2007 16:40:54 GMT

رسیدن به خداوند با او بودن در تمامی ابعاد زندگی است ، نه فقط در شرایط ممتازی هم چون لحظات ارتباط با خدا یا نیایش.همواره باید خداوند را تجربه کرد.به هنگام قدم زدن در جاده ،تنفس هوای آلوده،به هنگام شادی،نوشیدن یک نوشابه،به هنگام تلاش برای فهمیدن متنی که در حال مطالعه اش هستیم. خداوند آمیخته همه ی اینهاست،وهرموقعیتی برای درک او و گفتن اینکه : خدا با ماست،مناسب است.

کلید عرفان، تلاش برای دیدن آن چیزی است که در پس هر چیز نهفته است، که پایداری و مقاومت است، باز نایستادن در سطح وهرچیز را یک نماد، یک نشانه،یک آیین،یک نگاره دانستن است.

برای کسی که خداوند را تجربه می کند، جهان یک پیام است.

چه طور بفهمیم یک انسان واقعی هستیم؟

hafezz — Fri, 24 Aug 2007 11:02:21 GMT

به تمبرتوجه کن تا رسیدن به مقصد به نام می چسبه.آیا توام اینگونه ای؟ اگه نه چرا؟

- نه گفتن هنر!آیا تو این هنر را آموخته ای؟

- یک نفر می گفت :شب فرا رسیده دیگری می گفت:صبح در راهه.تو چی می گی؟

- با جهان هماهنگ شدن نشانه خردمندی آیا تو انسان خردمندی هستی؟

- آخرین باری که از ته دل به حماقت خود خندیدی کی بود؟چرا؟

- اگر نمی دونستی چند سال داری دوست داشتی چند سال داشتی؟

- عقل واحد شمارش شادی هاست ! آیا تو آدم با عقلی هستی؟

- مردم دو گروهند :اول اون هایی که نمی تونن بفهمن و دوم اون هایی که نمی تونن نفهمن! تو در شمار کدوم گروهی؟

- اگر قرار باشه فردا بمیری و زندگی خود را مرور کنی چه لحظاتی برات از همه عزیز تره؟چرا؟

- آیا تا به حال مراسم تدفین مرده را دیدی چه تاثیری روت گذاشت؟بودا فقط یک بار این مراسم رو دید و تمام زندگیش تغییر کرد!

- مسیح فرمود:انسان واقعی کسی است که در راه عشق گام بردارد،موانع را پشت سر بگذاردو از شکست دلسرد نشود، آیا تو خودت رو انسان واقعی می دونی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

hafezz — Sun, 29 Jul 2007 08:10:18 GMT

به نام ایزد یکتا

آن روز که عشق آغاز شد

زندگی متولد شد............

بگذار بگویم ،بگذار بگویم از آنچه سال هاست گفتنی است اما نگفته ام بگذار از ذات دورنم بگویم، خواهش می کنم بگذار رها بشوم در همه این سال ها از تو فرار نمی کردم اما اکنون می خواهم که برای همیشه از وجودم بیرون بروی ، بسه باور کن بسه دیگه ،ذیگه نمی خوام به یادم بیای ،اصلا، اشکالی نداره بمون اما ازت خواهش می کنم که دیگه اذیت نکن من همه اون چیزای رو که می گی می دونم ،به خدا می دونم...

سلام به همه ی شما گل ها خوبید خوشید سلامتید وقتی نظر زرتست دیدم دیگه به خودم اودم دیدم نمیشه دوستای به این وفاداری رو تنها گذاشت المل خانوم به شمام یه تیلیف می زنم.

فعلا تا بعد.......

همتونو دوست دارم

مادر - نیمه گمشده

hafezz — Tue, 19 Jun 2007 08:50:18 GMT

«خدا نمی توانست در همه جا باشد از این رو مادران را آفرید.»

« مثل عربی»

داستانی درباره زیبا ترین،لطیف ترین،فداکار ترین،و وفادارترین عزیز خداوند.......

حکایت بهشت وموسی :

روزی حضرت موسی در خلوت خویش از خدایش سوال می کند:آیا کسی هست که بامن وارد بهشت شود؟ خطاب می رسد:آری!موسی با حیرت می پرسد: آن شخص کیست؟ خطاب می رسد :او مرد قصابی است در فلان محله.موسی می پرسد: می توانم به دیدن او بروم ؟خطاب می رسد:مانعی ندارد.

فردای آنروز موسی به محل مربوطه رفته و مرد قصاب را ملاقات می کند و می گوید:من مسافری گم کرده راه هستم،آیا می توانم شبی را مهمان تو باشم؟ قصاب در جواب می گوید:مهمان حبیب خداست ،لختی بنشین تا کارم را انجام بدهم آن گاه با هم به خانه می رویم. موسی با کنجکاوی وافری به حرکات مرد قصاب می نگرد و می بیند که او قسمتی از گوشت ران گوسفند را بریدو قسمتی از جگر آن .را جدا کرد در پارچه ای پیچید و کنار گذاشت.ساعتی بعد قصاب می گوید:کار من تمام است برویم.سپس با موسی به خانه قصاب می روند،به محض ورود به خانه روبه موسی کرده می گوید: لحظه ای تمل کن !موسی مشاهده می کند که طنابی را به درختی در حیاط بسته ، آن را باز کرده و آرام آرام طناب را شل کرد .شیئی در وسط توری که مانند تورهای ماهیگیری بود نظر موسی را به خود جلب کرد،وقتی تور به کف حیاط رسید پیرزنی را در میان ان دید ،با مهربانی دستی بر صورت پیرزن کشید ،سپس با آرامش وصبر و حوصله مقداری غذا به اوداد ،دست و صورت او را تمیز کرد و خطاب به پیرزن گفت : مادر جان دیگر کاری نداری و پیرزن می گوید : پسرم انشاءالله که در بهشت همنشن موسی شوی .سپس قصاب پیرزن را مجددادر داخل تور نهاده بر بالای درخت قرار داده و پیش موسی آمدهو با تبسمی می گوید :او مادرز من است و آنقدر پیر شده که مجبورم اورا این گونه نگهداری کنم و از همه جالب تر آنکه همیشه این دعا را برای من می خواند که «انشاءالله در بهشت با موسی همنشین شوی !» چه دعایی!! آخر من کجا وبهشت کجا؟آن هم با موسی!

موسی لبخندی می زند و به قصاب می گوید:من موسی هستم و تو یقینا به خاطر دعای مادردر بهشت همنشین من خواهی شد!

روز مادرو پیشاپیش به همه ی مادران خوب ایران زمین تبریک میگم.

قصه ی خواهر چهارم از داستان پنج خواهران فریبا(تینا)

hafezz — Fri, 08 Jun 2007 03:37:18 GMT

تینا تازه از سفر بازگشته بود او پنج سال بود که به خاطر ماموریت پلیسی که داشت مجبور شده بود به ایران برود، عمه و همه دختران قصر زیبای روح به استقبالش آمده بودند. او پس از احوال پرسی با آنان تشکر و سپاس گذاری نظرش به سوی کسی جلب شد در میان انبوه جمعیت که به او خیره شده بودند او تنها به یک نفر خیره شده بود وآن هم کسی نمی توانست باشد به جز الکس اما او در میان آن همه جمعیت نمی توانست او را در آغوش بکشد ،پس تنها نگاه عاشقانه ی او گویای همه چیز بود.

چند روز بود که از قصر خارج نشده بود ، رزا و جینا از او دعوت کرده بودند که به خانه شان برود و اوپذیرفته بود. در راه نگاهی به قصر پدری اش می انداخت و حسرت می خورد از اینکه نتوانست سال های زیبای زندگی اش رادر کنار پدر و مادرش در این قصر بگذراند (تینا به دلیل کشته شدن مادرش دچارنوعی جنون شده بود چون در لحظه قتل او شاهد این صحنه بودو به همین دلیل اورا به تیمارستان برده بودند اما بعد در طی اتفاقاتی که برایش افتاده بود.....................تقدیرش چنین شده بود)وشاید دلیل دیگر حسرت خوردن تینا ازدواج مجدد پدرش بود. تینا رسید و از اینکه آن ها الکس را دعوت کرده بودند تا بتواند او را ببیند ،بسیار خوشحال شد و ازدیدن او اشک شوق در چشما نش جمع شد........................

به نظر شما ادامه این داستان چه خواهد بود؟؟؟؟؟؟؟؟

اگر ادامه بدید ممنونم .و این رو هم بگم که این داستان در هیچ جا ثبت نشده به جز یک جا.

منتظرم.

لحن لطیف عاشقی:

hafezz — Thu, 24 May 2007 11:14:46 GMT

روزی مردی نزد «بیبهی شانا» آمد و گفت :می خواهم ار روی این رود بگذرم.

شانا نزدیک مرد آمد و نامی را بر کاغذ نوشتو آن را به پشت مرد چسباندو گفت نگران نباش ! ایمان تو کمکت می کند تا برآب راه بروی ، اما هر لحظه که ایمانت را از دست بدهی غرق خواهی شد.

مرد به شانا اعتماد کردو پایش را بر آب گذاشت و به راحتی بر روی رود گام نهاد مسافتی را که طی کرد ناگهان هوس کردببیند که شانابر کاغذی که به پشت او چسبانده چه نوشته استآن را بر داشت وچنین خواند :ایزد راما ،به این مرد کمک کن تا از رود بگذرد .

......................................................................

مردی در عالم رویا به سایه خود نگاه می کرد و جای پایش که بر ساحل افتاده بود ،اما جای پای دیگری را هم دید به خداوند گفت:خدای این جای پای کیست که همیشه با من است؟ خداوند گفت :فرزندم ،جای پای من است که همیشه با تو همراه است. مرد بقیه روز های زندگیش را از نظر گذراند ولحظات بحرانی وسختی را د ساحل زندگیش دید که فقط جای پای خودش مانده با گلایه از خداوند پرسید خدایا پس در این شرایط سخت و بحرانی که من نیاز به تو داشتم چرا تو نیستی خداوند عزیزم این درست لحظه ایست که من تو را به آغوش کشیده بودم و این است که جای پاهای من بر ساحل نمانده است ومرد با نگاهی خیس خداوند را می نگرست که همچون پدری مهربان به او لبخند می زد.

به یاد بسپار:

hafezz — Wed, 16 May 2007 16:14:18 GMT

- به یاد بسپار : تراژدی زندگی،مرگ نیست،بلکه آنچه درون تو به هنگام زنده بودن میمیرد تراژدی است!

- پافشاری جزء مشترک تمامی موفقت ها ی چشمگیراست!

- برای به دست آوردن ه چیز ابتداخود را متقاعد کنیم که ارزش واستحقاق آن را داریم ، وقتی در ضمیر هشیار وناهشیار ما این احساس ارزش به وجود آمد، آنگاه اغلب خواسته ها و نیازهای ما ،جامه واقعیت به خود می پوشند و یکی از بهترین راههای به وجود آمدن این حس در خواست کردن است!

- ما فقط یک بار زندگی می کنیم ،حال اگر طوماری از« دلایلی که من نتوانستم» با خود به گور ببریم ،تنها معنی اش این است که « نتوانستم!».

- یادت نره در حالی که ب زمستان س می کنی ،در انتظار بها باش !

- به یاد بسپار:فراغت را ضرورت بدانید،نه یک هدف!

- همواره باید در انتظار بهبود اوضاع بود ، اما مشکل این است که خیلی ها زور مایوس می شوند و میدان را خالی می کنند ، غافل از اینکه:« پایان شب سیه سپید است!»

- فراموش مکن : یک درخت تنومند وعظیم با یک دانه آغاز می شود وطولانی ترین سفرها با اولین گام !

- به خاطر بسپار : هر کجا هستید ، همان جا نقطه آغازاست .تلاش بیشتر امروز ، سازنده فردای متفاوت شماست !

- به یاد بسپار :برای موفقیت کافی است تلاشی همه جانبه،هوشمندانه و پیگیر به کار ببندیم!

- به خاطر بسپار : آنچه سر نوشت زندگی مارا تعیین می کند ،تصمیم ماست نه شرایط!

- به یاد داشته باش :هرگز جمله های (پول ندارم)ویا (امکان ندارد) را به کارنبرید،مراقب باشید، کلام انرژی زاست!

حکایت مشکلات و اسکناس

hafezz — Fri, 11 May 2007 08:30:52 GMT

یک سخنران در مجلسی که تعداد کثیری حضور داشتند یک اسکناس 100 دلاری بیرون آورد و از همگان پرسید:چه کسی مایل است این اسکنانس را داشته باشد؟

دست همه حضار بالا رفت.

سخنران گفت:بسیار خوب من این اسکناس را به یکی از شما خواهم داد ولی قبل ا آن می خواهم کاری بکنم سپس اسکناس را مچاله کرد و پرسید:چه کسی مایل است این اسکناس را داشته باشد؟

باز هم دست حضار بالا رفت.

این بار سخنران اسکناس مچاله شده را بر زمین انداختوچند بار آن را لگد مال کرد

سپس اسکناس را برداشت وپرسید:خوب،حالا چه کسی حاضراست صاحب این اسکناس باشد؟

باز هم دست حضار بالا رفت.

سخنران گفت:دوستان می بینید ! با این بلاهایی که من بر سر اسکناس آوردم از ارزش اسکناس چیزی کم نشد و همه شما خواهان آن هستید وادامه داد .

عزیزانم!در زندگی واقعی هم همین طوراست،ما در بسیاری موارد با تصمیماتی که می گیریم یا با مشکلاتی که مواجه می شویم ،خاک آلود می شویم واحساس می کنیم که دیگر ارزشی نداریم ولی هرگز این گونه نیست و صرف نظر از اینکه چه بلایی سرمان آمده است،هرگز ارزش خودمان را از دست نمی دهیم و هنوز هم برای افرادی که دوستمان دارند ،آدم پر ارزشی هستیم ! واز همه مهم تر برای خودمان که هدفمند هستیم وآگاه!

ساحل مهر

hafezz — Thu, 03 May 2007 19:16:18 GMT

احساس خوشبختی باور خویشتن است.پس آن روز که خود را واقعا بشناسیم.و تواناییهایمان را بر شمریم و به قدر ت اراده مان یقین یا بیم .خوشبخت ترین آدم روی زمین خواهیم.بود .چرا که ازآن لحظه با عزت نفس صد چندان در مسیر زندگی حرکت خواهیم کرد و این راز رسیدن به روح انگیز ترین رویاها ست.

رویا های به ظاهر غیر قابل تحقق که تنها وتنها با ذره ای خواستن و با باور به قدرت کاینات به حقیقت می پیوندند .پس اگر آرزویی داریم ذهنمان را از زوائد پاک کنیم و فقط به آن بیندیشیم.احساس می کنیم که آن را در میان دستانمان داریم و با ایمان به نیروی الهی پس از مدتی به آرزویمان می رسیم.

دنیا را با تمام ملایماتش دلپذیر ترین مکان هستی بدانیم،چرا که کثرت سختی ها شیرینی پیروزی را افزایش می دهدودرعین حال مصائب مسیر زیباترین خاطرات آینده خواهد شد.

از خدا بخواهیم تا قدرت درک( ساحل مهر) را در ما بیشترسازد.